Tai Chi is mijn lust en mijn leven. Begin jaren ’90 beleefde ik mijn eerste Tai Chi les en begon een overweldigend mooie reis. Al vrij snel gaf ik les in de school van mijn leraar Gerbrand Martini. In 1999 opende ik mijn eigen school, in Apeldoorn. In de beginjaren deed ik dat naast mijn baan als journalist en copywriter. Sinds 2002 geef ik in de zomer gratis Tai Chi in het park. Vanaf 2003 wijd ik me alleen nog maar aan het lesgeven en het helpen van mensen om in hun kracht te komen staan en gezond te worden.
Mijn reis voerde me langs een lange rij leraren, zoals William Chen en Peter Ralston, en ook Mantak Chia en Wee Kee Jin. Op een dag ontmoette ik Carlo Thuvis, een sportpsycholoog met een school in Rotterdam, waar hij les geeft in kickboksen en free fight. We hadden veel gemeenschappelijk, en waren eigenlijk op dezelfde speurtocht. Jarenlang trainden we veel, en reisden we leraren af, tot we uitkwamen bij dr. Xie Peiqi.

Dr. Xie
Deze kleine, sterke man was grootmeester van een vechtkunst genaamd Yin Style Bagua, en Chinees arts met een overweldigende kennis van traditionele Qigong. Carlo en ik reisden regelmatig naar Londen, om daar een weekend te trainen bij de belangrijkste leerling van dr. Xie in Europa: John Davies. In 2003 gingen we naar dr. Xie himself. Een wonderlijke ervaring. Het was het jaar van SARS, en de WHO had een negatief reisadvies gegeven. Vandaar dat een geplande workshop niet doorging. Maar dr. Xie had zoveel bewondering voor die stomme Hollanders die toch naar China kwamen, dat we wekenlang min of meer privé-les hebben gekregen. In die tijd ontmoette ik in een park ook Li Jun, van wie ik les kreeg in traditionele Yang-stijl Tai Chi.

Dr. Zhu
Toen dr. Xie eind 2003 overleed werd ik afgesneden van een belangrijke bron van kennis op het gebied van de gezondheidsleer. Maar het geluk was met mij. In China vond ik een nieuwe leraar op het gebied van Tai Chi, in de persoon van dr. Zhu Shengan. Hij was Chinees arts, bij wie de halve Chinese top patient was. Ik leerde van hem traditionele Tai Chi in de jaren na 2003. Helaas is hij ondertussen ook overleden. In 2010 bezocht ik Beijing met een aantal leerlingen.

Advertenties